Silvia. Met de i van aandacht

Silvia met een i. Niet met een y-grec.

Ik heet Silvia. Met een i niet met een i-grec. Als ik dat er niet bij zeg, gaat het bijna altijd fout. Want ook al zeg en hoor je gewoon een i, mensen vinden een y meer gewoon. Blijkbaar.

Mijn naam kwam vroeger (lees: toen ik op school zat) al niet heel veel voor. Tegenwoordig nog minder. In 2016 prijkten er bij vier meisjes in Nederland ‘Sylvia’ op het geboortekaartje. Slechts één klein dametje groeit op als ‘Silvia’.

Als meisje vond ik het stom dat mensen mijn naam verkeerd schreven. Waarom hadden mijn ouders het zo ingewikkeld gemaakt?

Ik wilde ook Sylvia met een y zijn. Dat scheelde tenminste een hoop gecorrigeer.

Later besefte ik dat mijn ouders een (on)bewust goede keuze hadden gemaakt.
Silvia. Bijzonder en taalkundig logisch. Dat past perfect bij mij.

Prioriteit

Ik moet dus altijd even extra aandacht vragen als ik mijn naam doorgeef. Zeker als het om een e-mailadres gaat. Dat gaat anders fout. Ik vind het geen enkel probleem. Je kunt tenslotte niet zien wat ik zeg.

Maar het stoort me eigenlijk wel als mensen mijn naam verkeerd schrijven in bijvoorbeeld een e-mail. Als iemand een e-mail of bericht stuurt met “Geachte/beste/hallo Sylvia” terwijl de juiste spelling in mijn e-mailadres staat. Dat vind ik een gebrek aan aandacht.

Misschien is het een beetje beroepsdeformatie dat ik hier zo’n waarde aan hecht. Iemands naam correct spellen in communicatie is wat mij betreft prioriteit nummer 1 als je wilt raken. Zeker in persoonlijke communicatie.

1-0 achter

Ok. Het lullige is dat je geen applaus krijgt als je het goed doet. Geen: “Wauw! Je hebt zelfs mijn naam goed geschreven!” Het is ook niet meteen de garantie dat je boodschap effect heeft. Daar is meer voor nodig.

Maar als je het fout doet, sta je wat mij betreft meteen 1-0 achter. Bij alles wat we als mens observeren, lezen, doen, gebeurt er (bewust of onbewust) iets in onze hersenen. En lees ik “Geachte/beste/hallo Sylvia” terwijl je had kunnen weten/zien dat het “Geachte/beste/hallo Silvia” moet zijn, sja…

Toch jammer.

Kleine moeite

Je wilt me iets laten weten of zelfs van me gedaan krijgen, maar vond mij niet belangrijk genoeg om even te checken of je mijn naam correct spelt. Zo moeilijk is dat niet.

Alle mensen hebben een naam. De een komt misschien vaker voor dan de ander. De een schrijf je precies zoals je hem zegt, de ander kun je op drie verschillende manieren spellen. Maar allemaal zijn ze bedoeld om iemand mee aan te spreken als je zijn/haar aandacht wilt. Een kleine moeite om het goed te doen dus.

De meeste mensen hebben het in hun e-mailadres al correct staan. Of in de handtekening eronder. Of je kunt de juiste naam terugvinden op social media. Kost slechts een paar seconden om dat te checken.

De mijne is Silvia. Met de i van aandacht.